Manu Keirse leerde Vlaanderen omgaan met verlies en verdriet. Van zijn boeken werden al meer dan 200.000 exemplaren verkocht. Deze week verschijnt bij Uitgeverij Lannoo de nieuwe editie van één van de grootste klassiekers op het vlak van rouwen en troost.
VINGERAFDRUK VAN VERDRIET
Het boek blijft brandend actueel, want vandaag laait de discussie over hoe je het beste kunt omgaan met rouw en verdriet opnieuw hoog op. DSM-V, de nieuwe versie van de standaardlijst voor psychiaters die vermoedelijk in mei 2013 wordt gepubliceerd, zou rouw immers voortaan catalogiseren als een psychiatrische stoornis. Hierdoor dreigt verdriet verregaand gemedicaliseerd te worden en kan rouw opnieuw in de taboesfeer terechtkomen.
Manu Keirse ijvert er al zijn hele leven lang voor om rouw en verdriet bespreekbaar te maken. Vingerafdruk van verdriet is daarvan het beste voorbeeld. Het is een kostbaar en troostend geschenk voor een ander of voor jezelf. Het is een boekje dat je zou moeten geven aan iedereen die een kind, een broer of een zus, de partner, een ouder, een vriend of een droom verliest. Het is niet alleen geschreven voor hen die het zelf moeilijk hebben, maar ook voor familieleden, vrienden en collega’s van wie ze steun verwachten op hun moeilijke reis naar hernieuwd leven.
Vingerafdruk van verdriet is geen boek over sterven. Het is een boek over leven, over het emotionele leven van iemand die het verlies van een geliefde ‘overleeft’. Verlies van een dierbaar persoon is een onvermijdelijk gebeuren. Het staat om de hoek in ieders leven. Het boek is niet bedoeld om in één keer uit te lezen, of om eenmaal te lezen en weg te leggen, maar om telkens weer ter hand te nemen.